Bugün bu kelime ile ilgili bir yazı okudum ve aslına bakarsanız bu kelimenin hayatımızdaki önemini daha da bir anlamış oldum. Sadece kelime deyip de geçemeyeceğimiz yaşamımızın bir parçası olan "Kapılar" ne kadar da hayatımızın özeti gibi...
Bir kaç cümle paylaşmak istiyorum.
"Kapı, der geçeriz içinden kaygısızca. Biz geçeriz, o kalır."
"Her kapıyı açan bir anahtar, aralayan bir çift söz mutlaka bulunur kalbin derinliklerinde. Hiçbir eşik, önünde beklemesini bilenler için sonsuza kadar karanlık değildir."
"Dünyaya tahammül edebilmek, peş peşe ömrümüz içine serpiştirilen kapıların hatırınadır bazen. Yolumuz üzerinde tüm kapılar silindiğinde, karşımıza çıkan her eşik, her kapalı kapı kalbimizde küçücük ümitler yeşertir. Dünyanın kuruttuğu parmaklarımız, dönüp dolaşıp yeniden bulduğumuz, eşiğine tutunduğumuz dua kapılarının, tövbe kapılarının önünde filizlenir. "
...
Kapılar fani hayatımızda çıkarken içeride bir şeyleri belkide kimseleri bıraktığımız maddi bir varlıktır. Bu varlığını çoğu kez koluna tutup hissettiğimiz bazen ise sinirlenip çarpıp da sesini duyduğumuz ve sonrasında çarpılmasından pişman olduğumuz anlar... Bakınca bir de ebedi tarafı var hayatımızda olan kapıların.. Ne demiş büyüklerimiz :"Kapı açılır sen yeter ki durmasını bil.". Bu bence görünmeyen zahiri olan bizim ile tüm evrenin yaratıcısı olan yüce Rabbim'iz arasında görünmeyen ama orda durmasını bilenler için sonunda mutlak bir mutluluğa erenlerin kapısıdır. O kapıda sabır ve sebatla bekleyenlerden olabilmek dileğiyle...
NOT: Eğer yazının tamamını okumak isterseniz Semerkand dergisinin Mart 2013 sayısına bakabilirsiniz. Oradan alıntılar yapılmıştır..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder